برنامه ریزی تصفیه فاضلاب نوشیدنی اندونزی
این مورد برنامهریزی، یک خط تصفیه فاضلاب نوشیدنی را برای یک تأسیسات تولیدی بالقوه در اندونزی بررسی میکند. این گزارش یک نصب محلی تکمیل شده نیست. ظرفیت 400 متر مکعب در روز فقط به عنوان مبنای برنامهریزی توضیحی استفاده میشود. فاضلاب نوشیدنی به راحتی قابل تجزیه زیستی است، اما تغییرات تولید، تلفات شکر، باقیمانده محصول، مواد شیمیایی تمیزکننده، روغن، جامدات معلق و تغییرات pH میتواند بارهای شدیدی ایجاد کند. یک بررسی عملی فرآیند میتواند شناورسازی با هوای محلول (DAF) و سپس یک مرحله بیولوژیکی یکپارچه AAO را در نظر بگیرد، مشروط بر آزمایشهای نماینده و الزامات پروژه.
عکسهای تجهیزات، انواع تجهیزات مورد بحث را نشان میدهند و به عنوان عکسهای یک تأسیسات نوشیدنی در اندونزی ارائه نمیشوند.
دادههای تولید، فاضلاب را تعریف میکنند
یک کارخانه نوشیدنی باید مصرف و تخلیه آب را بر اساس خط تولید، محصول، چرخه تمیز کردن، شیفت و فعالیتهای خدماتی ترسیم کند. نمونههای ترکیبی میتوانند یک روز متوسط را توصیف کنند، در حالی که نمونههای هدفمند از تغییر محصول یا تمیز کردن میتوانند شرایط کوتاهمدتی را که تصفیه و پیشتصفیه را تعیین میکنند، آشکار سازند. جریان و غلظت باید هنگام تخمین بار جرمی با هم در نظر گرفته شوند.
پارامترهای مهم ممکن است شامل COD، BOD، جامدات معلق، pH، دما، روغن و چربی، مواد مغذی، هدایت و مواد شیمیایی تمیزکننده باشند. لیست مربوطه به کارخانه واقعی بستگی دارد. تلفات محصول غلیظ باید در صورت امکان بازیابی یا در مبدأ مدیریت شوند تا اینکه به طور خودکار به تصفیهخانه ارسال شوند.
تصفیه و کنترل pH از فرآیند محافظت میکنند
تخلیه نوشیدنیها اغلب بر اساس بچ متفاوت است. تصفیه میتواند این تغییرات را متعادل کند و خوراک پایدارتری را برای مراحل شیمیایی و بیولوژیکی فراهم کند. مخزن نیاز به حجم کاری کافی، اختلاط، کنترل سطح، دسترسی ایمن، تهویه در صورت لزوم و یک پاسخ مشخص به فاضلاب با غلظت غیرمعمول یا خارج از مشخصات دارد.
کنترل pH باید از دادههای نماینده و پاسخ دوز اندازهگیری شده استفاده کند. اصلاح بیش از حد مواد شیمیایی را هدر میدهد و میتواند شوک دیگری ایجاد کند. پمپهای دوزینگ، میکسرها، ابزارها، ذخیرهسازی، مهار و اینترلاکها باید به عنوان یک سیستم کار کنند. اپراتورها باید کالیبراسیون و قدرت مواد شیمیایی را تأیید کنند تا اینکه فقط بر اساس یک مقدار از راه دور تنظیم کنند.
تیم تولید میتواند خطر تصفیه را از طریق کنترل منبع کاهش دهد. محصول ریخته شده، کنسانتره خارج از مشخصات، اولین آبکشیها و محلولهای تمیزکننده قوی ممکن است در صورت امکان به طور جداگانه جمعآوری یا اندازهگیری شوند. این میتواند بار جرمی پیک و مصرف مواد شیمیایی را بدون افزایش اندازه سیستم بیولوژیکی کاهش دهد. طراحی تصفیه باید مستند کند که کدام شیوههای کنترل منبع فرض شدهاند.

DAF جامدات و مواد شناور را حذف میکند
مرحله DAF پیشنهادی، پیشتصفیه فیزیکی و شیمیایی را قبل از AAO فراهم میکند. غربالگری و کنترل چربی بسته به جریان زباله ممکن است ابتدا انجام شود. انعقاد و لختهسازی میتواند ذرات قابل جدا شدن را تشکیل دهد، در حالی که حبابهای ریز لختهها را برای خراشیدن بلند میکنند. آزمایشهای شیمیایی به تعیین دوز اولیه عملی و محدوده pH کمک میکنند.
عملکرد DAF باید از طریق کیفیت آب شفاف شده، تولید لجن، فشار بازیافت، توزیع حباب، عملکرد اسکیپر و مصرف مواد شیمیایی ارزیابی شود. یک شناور سطحی جذاب به تنهایی اثبات نمیکند که پیشتصفیه از مرحله بیولوژیکی محافظت میکند. ذخیرهسازی و حذف لجن نیز باید در برنامه عملیاتی گنجانده شود.

AAO تصفیه بیولوژیکی را فراهم میکند
یک مرحله یکپارچه AAO پس از DAF در نظر گرفته شده است. مناطق بیهوازی، بیهوازی و هوازی میتوانند حذف آلی و کنترل مواد مغذی را پشتیبانی کنند، زمانی که فاضلاب دارای کربن مناسب، بازیافت، زمان ماند، اکسیژن و شرایط عملیاتی باشد. فاضلاب غذا و نوشیدنی ممکن است نیاز به بررسی مواد مغذی داشته باشد زیرا قدرت آلی بالا به طور خودکار خوراک بیولوژیکی متعادل را فراهم نمیکند.
سیستم بیولوژیکی باید از طریق جریان، pH، دما، اکسیژن محلول، وضعیت لجن، شاخصهای مواد مغذی و دادههای مربوط به پساب نظارت شود. اگر تولید تغییر کند، تیم تصفیه باید زودتر مطلع شود. یک شیرینکننده جدید، ضدعفونیکننده، خط تولید یا برنامه تمیز کردن میتواند بار را تغییر دهد، حتی زمانی که کل مصرف آب بدون تغییر به نظر میرسد.
باقیماندهها و تمیز کردن نیاز به فضا دارند
صفحات، لجن DAF، لجن بیولوژیکی زائد، تخلیه مخزن و آب تمیز کننده جریانهای باقیمانده جداگانه ایجاد میکنند. پروژه باید ذخیرهسازی، انتقال، آبگیری در صورت استفاده، شستشو، کنترل بو و مسیر دفع تأیید شده را تعریف کند. دستکم گرفتن این وظایف میتواند یک تصفیهخانه در غیر این صورت فشرده را برای بهرهبرداری دشوار کند.
دسترسی به نگهداری باید به پرسنل اجازه دهد تا میکسرها، پمپها، اجزای بازیافت DAF، اسکیپرها، دمندهها، شیرها، ابزارها و تجهیزات شیمیایی را بازرسی کنند. کفها و زهکشیها باید شستشوی معمول را بدون بازگرداندن جامدات کنترل نشده به مراحل حساس فرآیند مدیریت کنند. نقاط جداسازی و قفل باید برچسبهای واضح داشته باشند.
راهاندازی باید چندین شرایط تولید نماینده را به جای یک آزمایش آب کوتاه شامل شود. اپراتورها باید یک روز تولید عادی، تخلیه تمیز کردن، تغییر محصول و هرگونه فعالیت برنامهریزی شده با بار بالا را مشاهده کنند. دادههای حاصله میتواند اختلاط تصفیه، دوز DAF، هوادهی، بازیافت، دفع لجن و نقاط تنظیم هشدار را در محدوده عملیاتی تأیید شده هدایت کند.

آنچه این مورد برنامهریزی آموزش میدهد
مورد برنامهریزی یک توالی تصفیه ممکن برای فاضلاب نوشیدنی را نشان میدهد: پیشتصفیه DAF و سپس تصفیه بیولوژیکی AAO. بروشور شرکت به طور جداگانه یک پروژه فاضلاب نوشیدنی 400 متر مکعب در روز در ژائوچینگ، گوانگدونگ را با استفاده از DAF به علاوه تجهیزات یکپارچه AAO فهرست میکند؛ آن سابقه، یک تأسیسات نوشیدنی در اندونزی را ایجاد نمیکند. غلظتهای ورودی، دوزهای شیمیایی، ابعاد و نتایج تصفیه مورد نیاز باید مختص پروژه باقی بمانند.
خریدارانی که تجهیزات تصفیه فاضلاب مشابهی را در نظر میگیرند باید آزمایشهای نماینده، مبنای بار جرمی، اطلاعات آزمایش شیمیایی، مرزهای تجهیزات، برنامهریزی لجن، منطق اتوماسیون، پشتیبانی راهاندازی و برنامه آموزش اپراتور را درخواست کنند. ZhongQiao Enlightenment میتواند این عناصر را حول شرایط تولید تأیید شده هماهنگ کند.
نتیجهگیری
این مورد فاضلاب نوشیدنی نشان میدهد که چرا پیشتصفیه صنعتی و تصفیه بیولوژیکی باید به عنوان یک خط تصفیه واحد انتخاب شوند. DAF میتواند جامدات و مواد شناور را قبل از AAO کاهش دهد، اما عملکرد پایدار به دادههای تولید، تصفیه، کنترل شیمیایی، مدیریت باقیماندهها و ارتباط بین پرسنل کارخانه و تصفیه بستگی دارد.