Zintegrowany sprzęt do oczyszczania ścieków PP o wydajności 50 m³/dzień dla ścieków z akwakultury
Główne pytanie brzmiało nie czy ścieki spełnią normy, ale czy sprzęt przetrwa wysokie zasolenie, stałą wilgotność i gwałtowne wahania przepływu. Materiał, proces i tryb pracy musiały współgrać jednocześnie – brak jednego powodował problemy w ciągu roku od uruchomienia.

Nadbrzeżna hodowla morska specjalizuje się w hodowli krewetek i narybku ryb. Jej wylęgarnia codziennie odprowadza około 50 metrów sześciennych ścieków, które wcześniej były osadzane w prostej sadzawce i odprowadzane do wód przybrzeżnych. W związku z zaostrzaniem lokalnych przepisów dotyczących zrzutów z akwakultury, operator potrzebował systemu oczyszczania przed kolejnym sezonem zarybiania – bez przerywania produkcji.
|
Element |
Szczegół |
|
Rodzaj projektu |
Oczyszczanie ścieków z akwakultury morskiej |
|
Wydajność |
50 m³/dzień (dwa urządzenia po 25 m³/dzień równolegle) |
|
Materiał obudowy |
Spawane PP, arkusz 10 mm |
|
Proces podstawowy |
Oczyszczanie biologiczne A/O + osadzanie płyt skośnych + dezynfekcja |
|
Standard zrzutu |
Lokalne wymagania dotyczące zrzutów z akwakultury |
|
Harmonogram |
30 dni, w tym produkcja i instalacja |
|
Uruchomiono |
2024 |
Najpierw zasolenie. Stężenie chlorków w ściekach wynosi od 8 000 do 12 000 mg/L. Nawet przy ciężkiej powłoce ochronnej, spoiny i narożniki obudowy ze stali węglowej pozostają punktami inicjacji korozji, a standardowe FRP ulega starzeniu żywicy w gorących, wilgotnych i słonych warunkach.
Następnie amoniak. Ścieki z wylęgarni osiągają 120 mg/L azotu amoniakalnego z podwyższonym stężeniem azotynów i niezrównoważonym stosunkiem węgla do azotu – warunki, w których konwencjonalny osad czynny ma trudności z niezawodnym denitryfikacją.
Po trzecie, zmienność przepływu. Objętość między zarybianiem a odłowem różni się prawie trzykrotnie. Przy niskim obciążeniu osad łatwo się rozpada; przy wysokim obciążeniu czas retencji jest niewystarczający.

ZhongQiao Enlightenment dostarczyło dwa równoległe zintegrowane urządzenia do oczyszczania ścieków z PP o wydajności 25 m³/dzień. Obudowy są spawane gorącym gazem z arkusza PP o grubości 10 mm, co zapewnia wytrzymałość spoin zbliżoną do materiału rodzimego i silną odporność na wodę morską, kwasy, zasady i słone ścieki. Materiał jest nieprzewodzący i nie koroduje – dobrze nadaje się do farmy, która jest stale wilgotna i zasolona.
Proces łączy oczyszczanie biologiczne A/O z elastycznymi mediami, wydłużając wiek osadu w celu budowania populacji nitryfikujących. Punkt dozowania węgla w strefie beztlenowej automatycznie dostosowuje dawkę do stosunku amoniaku do ChZT w dopływie. Osadzanie płyt skośnych zmniejsza zajmowaną powierzchnię, jednocześnie poprawiając separację osadów, a ścieki są dezynfekowane przed zrzutem.
W przypadku zmienności przepływu, dwa urządzenia działają w sterowaniu zależnym od poziomu. Przy niskim przepływie działa jedno urządzenie, podczas gdy drugie pozostaje w trybie czuwania z okresowym napowietrzaniem; przy wysokim przepływie oba działają równolegle ze zwiększoną częstotliwością dmuchawy i podwyższonym współczynnikiem recyrkulacji. System utrzymuje stabilność w zakresie trzykrotnej zmienności przepływu bez częstej interwencji ręcznej.
|
Parametr |
Dopływ |
Odpływ |
Usunięcie |
|
ChZT |
480 mg/L |
60 mg/L |
87% |
|
Azot amoniakalny |
120 mg/L |
8 mg/L |
93% |
|
Azot azotynowy |
8 mg/L |
0.4 mg/L |
95% |
|
Ciała stałe zawieszone |
350 mg/L |
35 mg/L |
90% |
|
pH |
7.6–8.2 |
7.2–7.8 |
— |
Inspekcja po roku eksploatacji nie wykazała znaczącej korozji ani osadzania się kamienia na powierzchniach wewnętrznych, a spoiny pozostały nienaruszone. Porównane urządzenie ze stali węglowej na tej samej stronie już wykazywało miejscowe plamy rdzy.
Obudowy są wykonane z arkusza PP o grubości 10 mm z zewnętrznymi wzmocnieniami stalowymi i ramą nośną, równoważąc sztywność z bezpieczeństwem podnoszenia. Każde urządzenie posiada własny system dmuchawy i dozowania, dzięki czemu pojedyncza awaria nie może zatrzymać całego procesu. Strefa beztlenowa jest wyposażona w monitorowanie ORP i azotanów online, aby sterować dozowaniem węgla, zmniejszając zależność od oceny operatora.
Szafy elektryczne mają stopień ochrony IP65 z elementami stykowymi zabezpieczonymi przed korozją, a okablowanie prowadzone jest w peszlach wewnątrz obudowy, aby chronić przed rozpryskami soli. W eksploatacji ten szczegół znacząco zmniejszył liczbę awarii elektrycznych.
Aklimatyzacja osadu w warunkach wysokiego zasolenia była trudną częścią uruchomienia. Zaszczepienie osadem ze słodkiej wody zabiłoby większość biomasy, dlatego projekt zastosował stopniową aklimatyzację do zasolenia: zaczynając od 3 000 mg/L chlorków, zwiększając o 1 000 do 1 500 mg/L co trzy dni w kierunku rzeczywistych warunków panujących na miejscu przez 25 dni. Po aklimatyzacji usuwanie amoniaku ustabilizowało się powyżej 90 procent w ciągu tygodnia.
Przekazanie obejmowało dwudniowe szkolenie dla elektryka farmy, skoncentrowane na tym, jak dostosować dozowanie węgla i kiedy usuwać osad z osadnika płyt skośnych, wsparte zestawem kart operacyjnych indeksowanych według sezonu i jakości wody.

„Kiedyś odprowadzaliśmy ścieki bezpośrednio i zamykaliśmy wszystko, gdy przychodzili inspektorzy” – powiedział kierownik farmy. „Teraz ścieki są na tyle czyste, że widać dno zbiornika. Co ważniejsze, po roku obok morza obudowa PP i jej spoiny wyglądają prawie niezmienione – to daje nam pewność co do rozbudowy.”
W projektach akwakultury morskiej i przybrzeżnej wybór materiału bardziej wpływa na żywotność niż wybór procesu. Materiał obudowy zazwyczaj stanowi mniej niż 30 procent ceny sprzętu, a jednak determinuje koszt wymiany za pięć do dziesięciu lat. Kupujący porównujący oferty powinni oddzielić materiał, grubość arkusza i proces spawania, zamiast porównywać tylko całość.
Druga lekcja dotyczy zmienności przepływu. Zamiast nadmiernie powiększać objętość zbiornika na warunki szczytowe, równoległe urządzenia ze sterowaniem stopniowym zmniejszają zużycie energii przy niskim obciążeniu i chronią czas retencji przy wysokim obciążeniu. Dla branż o wyraźnej sezonowości, takie podejście jest bardziej ekonomiczne niż pojedynczy, nadmiernie duży zbiornik.
Trzecia lekcja polega na tym, że tryb pracy powinien być dostosowany do cyklu produkcyjnego. Podzielenie parametrów sterowania na trzy ustawienia – zarybianie, wzrost i odłów – lepiej odpowiada rzeczywistości niż jedno stałe ustawienie, a personelowi terenowemu łatwiej jest je stosować.